درد دل با چاه 1
187 بازدید
تاریخ ارائه : 6/20/2011 12:00:00 AM
موضوع: فقه و اصول

گرفتار بن بست تاریک تحجر شده‌ام. نمی‌دانم چرا و به چه توجیحی همه طلاب باید رسائل و مکاسب بخوانند و کفایه امتحان بدهد و در دروس خارج چند صد نفری شرکت کنند! راستی همه برای اجتهاد ساخته و پرداخته شده است؟ آیا خدای متعال به همه طلبه‌ها استعداد و ذوق و اشتیاق اجتهاد در فقه را عطا کرده است که ما از آن بی‌خبریم؟ هر چه به ذهن خود بیشتر فشار می‌آورم، کمتر نتیجه می‌گیرم. جالب این‌که رشته خود من فقه و اصول است و تمام فعالیت‌هایم از صبحی که بیدار می‌شوم تا دمی که به خواب می‌روم، بر محور فقاهت می‌چرخد، اما آیا این درست است که همه را به یک چوب برانیم و همه را در یک کلاس بنشانیم؟ آیا بدتر از این می‌شد فقه را به بازی گرفت و از قیمت انداخت و دل‌ها را از آن ملول ساخت و فراری داد؟ آیا بهتر از این می‌شد، طلبه‌ها را آشفته ساخت و به تحیّر رساند و در دامن تنهایی رها کرد؟ آه آه و هزار افسوس که گوش شنوایی برای این دردهای خود نمی‌یابم. پس چاره‌ای جز تنهایی و عزلت و هم دمی بهتر از چاه برای درد و دل، نیست! که آن امین الهی و امام حسن و جمال فرمود: العقل التجرع للغصه حتی تنال الفرصه